အလှည့်

ငါကြဲတဲ့ အတ္တကို 

ရေလောင်း ပေါင်းသင်ခွင့်တော့ပေးဦး

မြေသြဇာမရှိရင် . . .

နာကြည်းချက်တွေကို ယူသုံးပေါ့ ။

ငါတစ်ယောက်တည်းကြောင့်မဟုတ်ရင် 

အပြစ်လွတ်ရာ ကမ်းခြေက 

ဘာလို့ ပင်လယ်ထက်နိမ့်နေရတာလဲ ။

ပန်းပွင့်ဖို့ သတိရချိန်မှာ 

ချယ်ရီတွေက ငါ့ရှေ့ရောက်နေပြီလေ ။

စံသတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ တိုင်းတာကြည့်မှ 

ခြေလှမ်းတွေက စိပ်တလှည့် ကျဲတလှည့် 

မင်းတို့ပြောတဲ့ သစ္စာဆိုတာ ဒီလောက်ပဲလား . . .

လက်ညှိုးညွှန်ရာ ငါ မဖြစ်ပါရစေနဲ့ ။

စိတ်ရှိတိုင်းသာပြောရရင်

ဒီကော်ဖီတခွက်တော့ ကုန်အောင်သောက်မယ် ။ ။ ။