Skip to main content

ရေမရှိတဲ့ လေ


ဂြိုလ်တစ်စင်း ရယ်သံမှာ ငါဟာ ခြောက်ခြားစွာ နိုးလာရတယ်။


လရောင်က အလင်းတွေ မွန်းကြပ်စွာနဲ့ ရစ်ပတ်လို့.......


သေခြင်းစီကို ငါတို့သွားတာလား ?


သေခြင်းက ငါတို့စီကို လာတာလား?


အဖြေမရခင် အကြွင်းသုညနဲ့ ပဲ့ထွက်ခဲ့ရပေါ့။


ရွဲ့နေတဲ့ ကမ္ဘာ တည့်ပြီးလည်တော့.......


ငါပြိုလဲချိန် အမြင်တွေ မှားခဲ့တဲ့ မျက်စိကိုပိတ်ဖို့ မမီလိုက်ဘူး။


အယူအဆ အမျိုးမျိုးအတွက် လိုအပ်ချက်အမျိုးမျိုးကို


ငါ့ရင်ကနေ ထုတ်ယူကြမယ်။


နှလုံးသားထဲက မောဟကြေးခွံ တစ်ချို့ကို


မျက်ကွယ်ပြုလို့ ပရမ်းပတာ ကွဲဖူးတဲ့ ရင်ကို


သေသပ်စွာချုပ် ပေးပြီး ငါ့ကို ထုတ်ပိုးမွမ်းမံကြမယ်။


ရှေ့ဆက်ဖို့ခက်ရင် ၁၆ ကပြန်စတက်တဲ့ ငါ...


အသက်မှား ကြီးကိုဖက်တွယ်လို့ ငြိမ်နေဦးမယ်။


ငါ့မြေပုံညွန်း မဖတ်တက်သူ တစ်ချို့


ဘယ်လမ်းလျှောက် မလဲ သိချင်နေတယ်။


တစ်ချို့က ရင်ဘတ်ကျောက်စာ ရဲ့


တစ်စုံတစ်ရာသော အက္ခရာ ကို မြင်ချင်ကြတယ်။


အရေပြားအောက်က လူးလွန့်စိတ် အရောင်အမျိုးမျိုး


တော်လှန်ချိန် ခြေမကသွေး မွတ်သိပ်စွာ.....


နဖူး ပြန်စင်တယ်။


အရိပ်နောက်ကို လိုက်ရတော့မယ်.....


ပြန်မပြောနဲ့ နားထောင်ဆိုတဲ့ အမေ...


ဒီတစ်ခါ ငါ့စကားသံကို နားစွင့်နေမယ်။


မှော်ရုံတောရဲ့ လက်ခုပ်သံလို ကြေးစည်သံက


ရင်ကို တစ်လှပ်လှပ် ဝင်နမ်းခဲ့တယ်။


ဘဝအကြေ ခြေရင်းမှာ ရေအိုးကွဲသံ...


မှော်ရုံတောကို ဦးတည်ထားတဲ့ မြင်းခွာသံလို..


ခေါင်းအဖုံး ပိတ်သံ တစ်ခွပ်ခွပ်။


ပြောဖူးတဲ့ စကားတွေ ရေငွေ့ပြန်သွားပြီ......


ကတိတွေ ရဲ့ ရယ်သံသဲ့သဲ့ကို


တိမ်တွေကြားက လေပြေယဲ့ယဲ့က


ဆောင်ယူလာပြီ။


ငါလောင်ကျွမ်းချိန် အတ္တတွေ ပါမပါ


သိခွင့်မရှိခဲ့ဘူး။


မီးခိုးပြာအဖြစ် ခေါင်းတိုင်အတိုင်း ဆန်တက်သွားချိန်....


လှပဖူးတဲ့ သံစဉ်တွေကို ဆိုညည်းယုံကလွဲလို့...


ငါ... ဘာများတတ်နိုင်ဦးမှာလဲ......................................။


A KA

Comments

Popular posts from this blog

နတ်သမီး

အလင်းက....    စူးရှလွန်းတယ် လမ်းကို ငါမမြင်ရဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောက်ကြား အကွာအဝေးက ကိန်းသေများဖြစ်နေလို့လား။ စီရင်လိုတဲ့ စကားသံတွေက ဓါးသွားနဲ့ ပျားရည် ပေါင်းစပ်ပြီး နောက်ကျောမှာ တိတ်တိတ်လေး စောင့်နေခဲ့။ မော်ဖူးခွင့်မှ မရခဲ့ရင် ဘာလို့များ ငါဆက်ပြီး ဒူးထောက်နေရဦးမှာလဲ။ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းမပါပဲ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ညနေခင်းတခုလောက် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ငါရချင်သေးတယ်။    ။  

ရလဒ်

ငါက  ပန်းတိုင်ရောက်တာတောင် ဆုမရခဲ့တဲ့ယုန်တကောင်ပေါ့၊ လှောင်ရယ်သံတွေကြားမှာ စွဲကိုင်ထားတဲ့အမှန်တရားတောင် အယောင်ယောင် အမှားမှားနဲ့ လွတ်ကျသွားရတယ်၊ အဲဒီပုံပြင်ကိုပြောတိုင်း ငါက အမြဲတမ်း အရှုံးပေးနေရအုံးမယ်၊ ဖန်တီးခံရတဲ့ သံသယနဲ့ နားလည်မှုတွေအတွက်တော့ ငါအရှေ့က မျက်မှန်စိမ်းကို အရင်ချွတ်ပေးကြပါအုံး.............။ လှောင်ရယ်သံတွေ ပိုပိုကျယ်လာ တခုပြီးတခုငါ လွှတ်ချ နောက်ဆုံး..............       ငါ့ကိုယ်ငါပါ လွှတ်ချလိုက်တယ်၊၊   ။

Batt.T Htet နှင့် ခဏတာ

ရုပ်မြင်သံကြားလိုင်း NPLAY က ကမ္ဘာ့ဒုတိယအကြွေးအချမ်းသာဆုံးဖြစ်တဲ့ Batt.T Htet ကိုတွေ့ဆုံမေးမြန်းခဲ့တယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာ သူ့ဘဝအကြောင်းတချို့ကို အောက်မှာဖော်ပြထားပါတယ်။ Batt.T Htet  ဟာ (၁၁)နှစ်အရွယ်မှာ ပထမဦးဆုံးသောဖဲထုပ်ကို ဝယ်ခဲ့တယ်။ဒါကို စတင်တာနောက်ကျတယ်လို့ အခုချိန်မှာ သူနောင်တရနေခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းကဖဲထုပ်ဈေးတွေဟာ အရမ်းဈေးပေါလို့ဖြစ်တယ်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတတ်ဖို့ သင့်ကလေးတွေကို အားပေးပါ။ (၁၄)နှစ်အရွယ်မှာ Batt.T Htet ဟာ ဖဲဝိုင်းက အကောက်ရလို့ စုဆောင်းရရှိတဲ့ဝင်ငွေနဲ့ ကြက်ခြင်းတခြင်း ဝယ်နိုင်ခဲ့တယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ ကိုယ်စုဆောင်းထားတာနဲ့ ပစ္စည်းအများအပြား ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်။ သင့်ကလေးတွေကို စုဆောင်း၊ ဝယ်ယူတတ်ဖို့အားပေးပါ။ Batt.T Htet  ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း (၅ဝ)ကျော် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးကဝယ်ထားတဲ့ တိုင် ၃ တိုင်သာပါတဲ့ နေအိမ်မှာပဲ နေနေရဆဲဖြစ်တယ်။ ခြံဝင်းစည်းရိုးမခတ်နိုင်တဲ့ ဒီအိမ်လေးဟာ သူ့လိုအင်တွေကိုပြီးပြည့်စုံစေခဲ့ပြီလို့ ဆိုပါတယ်။ "ကိုယ့်တကယ်လိုအပ်"တဲ့ အတိုင်းအတာထက်ကျော်လွန်တဲ့ပစ္စည်းကို မဝယ်ပါနဲ့။  သင့်ကလေးတွေကို ဒီလိုတွေးတောတတ်ဖို့၊လုပ်ဆောင်တတ်ဖို့ အားပေးပါ။ Batt.T Htet  ဟာ ဆိုက်...